Essay in Wie zien wij – en wie niet meer? Over mens blijven, gezien worden en de Sociale Benadering, samengesteld door Anne-Mei The. Beausan, 2026.
De bundel brengt 23 essays samen over de Sociale Benadering: steeds de vraag wie deze mens is, los van het etiket dat we erop plakken.
In mijn essay beschrijf ik hoe ik in 1995 als psycholoog leerde werken vanuit luisteren, betekenis en context, en hoe de ggz daarna veranderde in een systeem van classificaties, zorgpaden en efficiëntie dat inmiddels vastloopt. Bijna iedereen ziet dat. Maar loslaten is moeilijk, niet alleen voor mensen, ook voor systemen.
Daarom vertel ik over mijn dochter Jonna en over A New Tattoo: hoe ik na haar dood uit elkaar viel, en hoe samen muziek maken en een festival met anderen me hielpen weer een weg te vinden.
Herstel is een sociaal concept.
Mijn droom is dat we zulke plekken ook maken voor bestuurders, managers en beleidsmakers: plekken waar ze zekerheden kunnen loslaten en in verbinding iets nieuws laten ontstaan.