MICHAEL MILO

Wie

In 2013 kreeg ik het beroep Verbinder van de mensen met wie ik samenwerk. Ik draag het als geuzennaam. Daarvoor was ik onder andere heftruckchauffeur, muzikant, GZ-psycholoog, MBA, docent, kwartiermaker, manager, lid van een raad van advies, eHealth-laborant, publicist en neurodivers mens. Veel daarvan ben ik nog steeds.

Wat mij drijft, begon in een jaar waarin ik in mijn werk, in de muziek en in mijn leven tegelijk tegen mijn grenzen aanliep. Ik heb toen veel losgelaten, met één inzicht: zoals ik het deed, en alleen, lukte het niet. Sindsdien zoek ik, met anderen, waarom er zo weinig verandert terwijl we vaak best weten wat beter is. Waarom goede ideeën en geslaagde experimenten zo zelden blijven, en waarom systemen zo moeilijk bewegen. Een inzicht in wat psychisch lijden is, hoe waar ook, is nog geen nieuwe gewoonte, net zoals een mooie melodie in een rammelende demo nog geen song is die mensen raakt. Daarvoor moet je de kern scherp houden, kleine stappen zetten die mensen zelf kunnen dragen, en het geheel blijven zien. Op al die lagen doe ik mee, niet erboven maar erin, en steeds met andere mensen om me heen.

Mijn werk is bewegingen op gang brengen en verder helpen. Bewegingen die steeds van meer mensen worden. Zo begon ik met enkele mensen De Nieuwe ggz. Dat werden experimenten in wijken met SamenBeter, en het groeide uiteindelijk uit tot de brede beweging van Ecosystemen Mentale Gezondheid. A New Tattoo begon als een idee voor een liedje, werd een avond voor vrienden en familie, en daarna een festival over doorleven na zelfdoding, dat inmiddels door anderen wordt gedragen.

Geen daarvan is een afgebakend project. Het zijn bewegingen die we samen vormgeven, al doende, en dat is altijd een beetje rommelig. Soms lopen ze door, soms houden ze op.

Luister: in gesprek bij Denkwijzer (2025)↗