Almost Summer, 2001

Na twee eigen beheer cd’s verschijnt King Me’s derde langspeler Almost Summer bij My First Sonny Weissmuller Recordings. De elf nummers verschillen duidelijk van het voorgaande werk. Ze laten een band horen die is gegroeid. — King Me heeft een probleem met drummers. Drie versleet de band er al in haar korte bestaan en naar de vierde werd maandenlang gezocht. Zanger/gitarist Michael Milo: ‘Drummers willen altijd drummen. Wij maken eenvoudige liedjes. Boem-tjak-boem-tjak is voldoende.’ De nieuwe cd is voor een deel met de oude drumster opgenomen. Noodgedwongen speelde Michael zelf een drumpartij in en daarnaast was Seesaw-drumster Ineke Duivenvoorde bereid drie liedjes in te vallen. Over de nummers op de nieuwe King Me-cd zegt Milo: ‘We beperken ons nu tot één idee per nummer en werken dat verder uit. De oude nummers waren vaak complete pop symfonieën.’ De teksten zijn voor hem zeer belangrijk. ‘Ze zijn nooit expliciet, maar ze moeten mensen wel raken. De tekst geeft toch een bepaalde lading aan een liedje.’ Gitariste/zangeres Janneke Milo vult aan: ‘We proberen ook altijd meerdere betekenissen in een liedje te stoppen. Het nummer Gerade Aus, Baby bijvoorbeeld, is grappig bedoeld. We hebben daar een gezellige sample van een spelletjesprogramma onder gezet en als contrast een sample van de BBC radio waarin iemand vertelt over zijn oorlogstrauma. Op die manier krijgt zo’n nummer de juiste gelaagdheid.’ De essentie van de muziek van King Me is de melodie. ‘Een nummer is pas af als de melodie goed is. Die moet door merg en been gaan’, zegt Michael. Zoals het openingsnummer Nighthawk. Dat begint met een rustig gitaarloopje en ontspoort langzaam maar zeker volledig. Michael: ‘Producer Corno Zwetsloot moedigde me aan om het lieve van dat liedje los te laten en mijn werkelijke gevoelens die ik bij het zingen van dat nummer had te laten horen. Uiteindelijk stond ik te schreeuwen en te huilen. Ik was volledig leeg en kon de rest van de dag geen nummer meer zingen.’ Hoewel Janneke bang is dat het nummer veel mensen zal afschrikken, vindt ze dat het wel past bij de rest van de liedjes. ‘Bij andere nummers zit het ongemakkelijke gevoel onder de oppervlakte. In dit nummer is het recht in je gezicht. En bovendien’, voegt ze eraan toe, ‘spelen wij niet graag op safe.’

Als je weet dat King Me vernoemd is naar een nummer van Palace Brothers, krijg je al een aardig idee in welke richting je het moet zoeken: sombere en reflectieve gitaarsongs die je als je wilt in het lofi-genre kunt scharen. Vleugje Tindersticks, beetje Sparklehorse, en voila: fijne gitaarplaat van getalenteerde Amsterdamse band.